انجمن تخصصی قاریان قرآن کریم

نسخه‌ی کامل: » ان مخففه از مثقله
شما در حال مشاهده نسخه آرشیو هستید. برای مشاهده نسخه کامل کلیک کنید.

" هو المحبوب "

.
.
.

اِنْ مُخَفّفه از مُثَقّله :

گاهی اوقات اِنَّ به صورت
اِنْ می آید و دارای تاکید بیشتری است


-اِنَّ از حروف مشبّهة بالفعل است و بر سر جمله ی اسمیه وارد می شود و مبتدای جمله ی اسمیه , اسم آن می شود و نصب می گیرد و خبر جمله ی اسمیه هم خبر آن می شود و مرفوع است:


مثال:

اللهُ لطیفٌ بعباده => انَّ اللهَ لطیفٌ بعباده


-بعضی وقت ها هم بر سر اسم اِنَّ و هم برسر خبر اِنَّ برای تاکید بیشتر! { لام مفتوح } وارد می شود.اگر { لام مفتوح } بر سر اسم یا خبر انَّ وارد شود=> به آن لام مزحلقة می گویند.

- اِنَّ ربَّک لَبالمرصاد (فجر) => بر سر خبر انَّ

- اِنَّ اوهنَ البیوت لَبیتُ العنکبوت (عنکبوت) => بر سر خبر انَّ

- یقولُ اَاِنَّک لَمن المصدّقین (صافات) => بر سر خبر انَّ

- ثم اِنَّ لهم علیها لَشوباً من حمیم (صافات) => بر سر اسم انَّ


=== >> چگونه اِنْ را از اِنَّ افتراق دهیم؟هرگاه بعد ازاِنْ (با نون ساکن) لام باشد نشان دهنده ی آن است كه در اصل , {اِنْ} , اِنَّ (با نون مشدد) بوده است. {اِنْ} در این حالت, اِنْ مُخَفَّفه از مُثَقَّله نام دارد و آن لام هم لام مزحلقه ی آن می باشد. مثال:


- اِنْ هذان لَساحران یریدان ان یِخرِجاکُم من ارضکم...( طه) => در اصل بوده اِنَّ هذان... => ترجمه می کنیم: قطعا این دو (موسی و هارون) ساحرانی هستند که می خواهند شما را از سرزمینتان اخراج کنند...


نکته ===>> گاهی اوقات {اَنَّ} هم به صورت {اَنْ} در جمله ظاهر می شود که باز هم آن را اِنْ مُخَفَّفه از مُثَقَّله می نامیم ولی دیگر در این حالت خبری از {لام مزحلقه} نیست زیرا {لام مزحلقه} مختص اِنَّ است.در این جا از شواهد و قراین موجود در جمله باید به حضور آن پی ببریم.مثال:


- بل ظننتم اَنْ لَن ینقلبَ الرسول و المومنون الی اهلیهم ابداً ...( فتح) => در اصل اَنَّ بوده => ترجمه می کنیم:بلکه یقینا پنداشتند که پیامبر و مومنان به سوی خانواده هایشان هیچ گاه برنخواهند گشت... که در این آیه از شواهد و قراین موجود متوجه شدیم که اَنْ در اصل اَنَّ بوده.زیرااگر اَنْ را حرف ناصبه در نظر بگیریم در آن صورت دو حرف ناصبه ( اَنْ/ لَن) بلافاصله پشت سر هم امکان ظهور ندارند!



::::: پس بنابراین توجه داشته باشید که در این مواقع اِنْ واَنْ , شرط وحروف ناصبه و... نیستند بلکه همان اِنَّ و اَنَّ هستند و معنای قطعا و یقینا می دهد.


......................

رسول خدا (ص) می فرمایند:

هر کس علمش افزوده شود ولی بر هدایتش نیفزاید این علم جز دوری از خدا برای او حاصلی ندارد.