تبلیغات شما در انجمن قاریان (February 12, 2016)

دعوت از دوستان و قاریان قرآن کریم برای همکاری بیشتر در انجمن قاریان (February 12, 2016)

تبلیغات شما در انجمن قاریان (February 12, 2016)

دعوت از دوستان و قاریان قرآن کریم برای همکاری بیشتر در انجمن قاریان (February 12, 2016)


رتبه موضوع:
  • 82 رای - 3.15 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
حدیث
[عکس: hadith-1-LQ.jpg]
[عکس: 1_siC7Zqq2_535.jpg]
خدایا.....


یاریم کن نگاهم..........در افق این فضای مجازی.......جز برای تو......نبیند

و انگشتانم... جز برای تو .....کلیدی را فشار ندهند

پاسخ }}
سپاس شده توسط:
آگهی
امام علی (ع) فرمودند:
از علائم ظهور آن است که به همدیگر بد گویید و یکدیگر را تکذیب کنید و از شیعیان من باقی نمی ماند؛ مگر به اندازة سرمه در چشم و نمک در غذا و چنین خواهد بود، امتحانات زمان غیبت.
منبع : کتاب بحارالانوار


پناه بر خدا از شر فتنه های آخرالزمان...
قال رسول الله صلّى الله عليه وآله:

من مات ولم يعرف إمام زمانه، مات ميتة جاهلية
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
[عکس: hadis100.jpg]
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
[ فرخنده جشن ِ مسلمین بادا مبارک

میلاد ختم المرسلین بادا مبارک

آمد به دنیا،آن نور ِ سرمد

ذکر دوعالَم،شد یا محمد

ماه ِ ربیع و،عید پیمبر، عیدی بگیر از ، زهرا و حیدر

الله و اکبر الله و اکبر

مولا رسول الله یا احمد یا محمد...

عالَم شده از مقدمش آیینه بندان

از نور ِ رویش آسمانها شد چراغان

آیینه دار ِ ، عصِمت خوش آمد

دریای لطف و رحمت خوش آمد

با شور و شادی با دیده ی تر، عیدی بگیر از ، زهرا و حیدر

لله و اکبر الله و اکبر

مولا رسول الله یا احمد یا محمد...

جان ِ جهان آن مصحف ناطق خوش آمد

فرزند زهرا حضرت صادق خوش آمد

ای مذهب از تو پاینده آقا

از علم تو دین شد زنده آقا

از برکت ِ این مولود ِ کوثر، عیدی بگیر از ، زهرا و حیدر


http://www.aul.ir/img/images/emam-sadegh5.jpg[/php]
دریافت فایل:به سایتhttp://www.aviny.com/Nohe-Shear/special/ejra_01.gif مرا جع کنید





مولا رسول الله یا احمد یا محمد...

این انقلاب و نهضت ِ ما تا به آخر

مدیون بُوَد بر مکتب آل پیمبر

هستیم همیشه ما با شهیدان

در راه عترت در راه ِ قرآن

همراه ِ ملّت همراه ِ رهبر، عیدی بگیر از ، زهرا و حیدر

لله و اکبر الله و اکبر

مولا رسول الله یا احمد یا محمد...
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
روى ان ابراهيم عليه السلام سئل ربه قال: يا رب ما جزاء من سال الدمع عن وجهه من خشيتك؟ قال: صلواتى و رضوانى. قال فما جزاء من يصبر الحزين ابتغاء وجهك؟ قال السوه ثوبا من الايمان ينبو بهما فى الجنة و يثقى بها من النار. قال: فما جزاء من سدد الاملة ابتغاء وجهك قال: اقيمه فى ظلى و ادخله حينتى قال: فما جزاء من يتبع الجنازة ابتغاء وجهك؟ قال: تصلى ملائكتى على جسده و تشيع روحه.

روايت شده است كه حضرت ابراهيم عليه‌السلام از پروردگارش سوال كرد پروردگارا پاداش كسى كه از خشيت تو اشك از ديدگانش جارى شود چيست؟ خطاب آمد پاداشش رحمت و رضوان من است.
ابراهيم(ع) عرض كرد: پاداش كسى كه محزون و دلسوخته را به خاطر رضاى تو صبر و دلدارى دهد چه خواهد بود؟ خطاب آمد پاداش او آن است كه لباسى از ايمان بر او مى‏‌پوشانيم و او را در پوشش امن و امان قرار مى‌‏دهم كه بدان در بهشت جايگزين گردد و از آتش جهنم حفظ شود.

حضرت ابراهيم عليه‌السلام گفت: خدايا پاداش كسى كه زن شوهر مرده را براى رضاى تو تسليت و دلدارى دهد چيست؟ خداوند متعال فرمود: پاداشش آن است كه او را در سايه رحمت خود جاى مى‌‏دهم و او را داخل بهشت خودم مى‏‌گردانم.

ابراهيم عليه السلام گفت: خدايا پاداش كسى كه براى رضاى تو تشيع جنازه كند چيست؟ خداوند متعال فرمود: پاداشش آن است كه وقتى بميرد ملائكه من بر بدنش نماز مى‏‌خوانند و روحش را تشيع مى‏‌كنند.

بحار ج 82 ص95
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
قال الحسن بن علی(ع): من قرأ القرآن له دعوة مجابة امّا معجّلة او مؤجلة

امام حسن مجتبی(ع) فرمود: هر کس قرآن بخواند، یک دعای مستجاب دارد، یا زود و یا دیر

بحارالانوار، ج92، ص204
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
خیلی ممنون عالیهسلام خیلی سایت خوبی دارین لطفا به کانال بنده هم سری بزنید
https://telegram.me/madahitelavat
پاسخ }}
سپاس شده توسط:
از حسن بن علی (علیهم السلام)
نامه‌ی
امام علی (علیه السلام) به فرزندشون.



مِنَ اَلْوَالِدِ اَلْفَانِ اَلْمُقِرِّ لِلزَّمَانِ اَلْمُدْبِرِ اَلْعُمُرِ اَلْمُسْتَسْلِمِ لِلدَّهْرِ اَلذَّامِّ لِلدُّنْيَا اَلسَّاكِنِ مَسَاكِنَ اَلْمَوْتَى اَلظَّاعِنِ عَنْهَا إِلَيْهِمْ غَداً

از پدرى که عمرش بسر آمده، و به بدرود زمان گردن نهاده، زندگى را پشت سر گذارده، تسلیم روزگار گشته، نکوهشگر این سرا، و ساکن سراى اموات، و کوچ کننده‌ی فردا از این جهان به دیار آنان،

إِلَى اَلْمَوْلُودِ اَلْمُؤَمِّلِ مَا لاَ يُدْرِكُ اَلسَّالِكِ سَبِيلَ مَنْ قَدْ هَلَكَ غَرَضِ اَلْأَسْقَامِ وَ رَهِينَةِ اَلْأَيَّامِ وَ رَمِيَّةِ اَلْمَصَائِبِ وَ عَبْدِ اَلدُّنْيَا وَ تَاجِرِ اَلْغُرُورِ وَ غَرِيمِ اَلْمَنَايَا وَ أَسِيرِ اَلْمَوْتِ وَ حَلِيفِ اَلْهُمُومِ وَ قَرِينِ اَلْأَحْزَانِ وَ نُصُبِ اَلْآفَاتِ وَ صَرِيعِ اَلشَّهَوَاتِ وَ خَلِيفَةِ اَلْأَمْوَاتِ

به فرزندى که آرزوى آنچه بدست‌آمدنى نیست دارد، پوینده‌ی راه به‌نیستى‌رسیدگان است، فرزندى که هدف بیماری‌ها و در گرو گذشت زمانه است، و در تیررس هر آسیب، و در بند دنیا، سوداگر بازار فریب است، و بدهکار عوامل مردن، و اسیر مرگ و میر، و هم‌پیمان غصّه‌ها، و همنشین غمها، و هدف هر آفت، و مغلوب شهوات، و جانشین مردگان.

أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ فِيمَا تَبَيَّنْتُ مِنْ إِدْبَارِ اَلدُّنْيَا عَنِّي وَ جُمُوحِ اَلدَّهْرِ عَلَيَّ وَ إِقْبَالِ اَلْآخِرَةِ إِلَيَّ مَا يَزَعُنِي عَنْ ذِكْرِ مَنْ سِوَايَ وَ اَلاِهْتِمَامِ بِمَا وَرَائِي غَيْرَ أَنَّهُ حَيْثُ تَفَرَّدَ بِي دُونَ هُمُومِ اَلنَّاسِ هَمُّ نَفْسِي فَصَدَفَنِي رَأْيِي وَ صَرَفَنِي هَوَايَ وَ صَرَّحَ لِي مَحْضُ أَمْرِي فَأَفْضَى بِي إِلَى جِدٍّ لاَ يَكُونُ فِيهِ لَعِبٌ وَ صِدْقٍ لاَ يَشُوبُهُ كَذِبٌ

امّا بعد، براستى سنجش و تأمّل در روگردانى دنیا بر خود و سرکشى روزگار و آخرتى که به من روى آورده، مرا از یاد دیگران و توجّه به بازماندگان بازداشت، ولى از آن زمان که بیشتر غم و اندوه خود را دارم این غمخوارى رأى مرا باز گردانید، و جلوگیر از پیروى خواهش نفسم شد، و حقیقت کارم را برایم آشکار ساخت، و مرا به کارى راست و جدّى که در آن شوخى و بازى راه ندارد واداشت، و با حقیقتى که دروغى آن را نیالوده است روبرو ساخت.

وَ وَجَدْتُكَ بَعْضِي بَلْ وَجَدْتُكَ كُلِّي حَتَّى كَأَنَّ شَيْئاً لَوْ أَصَابَكَ أَصَابَنِي وَ كَأَنَّ اَلْمَوْتَ لَوْ أَتَاكَ أَتَانِي فَعَنَانِي مِنْ أَمْرِكَ مَا يَعْنِينِي مِنْ أَمْرِ نَفْسِي فَكَتَبْتُ إِلَيْكَ كِتَابِي هَذَا مُسْتَظْهِراً بِهِ إِنْ أَنَا بَقِيتُ لَكَ أَوْ فَنِيتُ

تو راپاره‌اى از خود، بلکه همه‌ی وجود خویش یافتم، چنان که اگر آسیبى به تو رسد گویى به من رسیده، و اگر مرگ به سر وقتت آید رشته‌ی زندگى مرا گسسته، و من به کار تو همان توجه را دارم که به کار خویش، و این نامه را به تو نگاشتم تا از آن در تربیتت مدد گیرم، خواه من زنده مانم و خواه درگذرم.

فَإِنِّي أُوصِيكَ بِتَقْوَى اَللَّهِ أَيْ بُنَيَّ وَ لُزُومِ أَمْرِهِ وَ عِمَارَةِ قَلْبِكَ بِذِكْرِهِ وَ اَلاِعْتِصَامِ بِحَبْلِهِ وَ أَيُّ سَبَبٍ أَوْثَقُ مِنْ سَبَبٍ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَللَّهِ إِنْ أَنْتَ أَخَذْتَ بِهِ

تو را سفارش مى‌کنم به ترس از خدا، و همیشه در فرمان او بودن، و دل را به یاد او آباد نمودن، و به ریسمان او قرآن چنگ زدن، و کدام وسیله و رشته‌اى از آنچه تو را با خدا پیوند دهد استوارتر باشد که به آن بیاویزى؟!

أَحْيِ قَلْبَكَ بِالْمَوْعِظَةِ وَ مَوِّتْهُ بِالزُّهْدِ وَ قَوِّهِ بِالْيَقِينِ وَ ذَلِّلْهُ بِالْمَوْتِ وَ قَرِّرْهُ بِالْفَنَاءِ وَ بَصِّرْهُ فَجَائِعَ اَلدُّنْيَا وَ حَذِّرْهُ صَوْلَةَ اَلدَّهْرِ وَ فُحْشَ تَقَلُّبِ اَللَّيَالِي وَ اَلْأَيَّامِ

دلت را به اندرز زنده دار، و به پارسائى بمیران، و به یقین نیروبخش، و با یاد مرگ رام کن، و به اعتراف به فنا و نیست شدنش وادار ساز، و به سختیهاى دنیایش بینا گردان، و از یورش روزگار و دگرگونی‌هاى آشکار شب و روزش بترسان،

وَ اِعْرِضْ عَلَيْهِ أَخْبَارَ اَلْمَاضِينَ وَ ذَكِّرْهُ بِمَا أَصَابَ مَنْ كَانَ قَبْلَهُ وَ سِرْ فِي بِلاَدِهِمْ وَ آثَارِهِمْ وَ اُنْظُرْ مَا فَعَلُوا وَ أَيْنَ حَلُّوا وَ عَمَّا اِنْتَقَلُوا فَإِنَّكَ تَجِدُهُمُ اِنْتَقَلُوا عَنِ اَلْأَحِبَّةِ وَ حَلُّوا دَارَ اَلْغُرْبَةِ

و سرگذشت پیشینیان را بدو عرضه کن، و مصائب گذشتگان را بیادش آر، و در شهرها و ویرانه‌هاى آنها سیاحت کن، و بنگر که چه کردند، و کجا بار گشودند، و از کجا به کجا شدند؟ تا دریابى که از دوستانى عزیز دل شستند، و به دیار غربت مسکن گزیدند.

وَ نَادِ فِي دِيَارِهِمْ أَيَّتُهَا اَلدِّيَارُ اَلْخَالِيَةُ أَيْنَ أَهْلُكِ ثُمَّ قِفْ عَلَى قُبُورِهِمْ فَقُلْ أَيَّتُهَا اَلْأَجْسَادُ اَلْبَالِيَةُ وَ اَلْأَعْضَاءُ اَلْمُتَفَرِّقَةُ كَيْفَ وَجَدْتُمُ اَلدَّارَ اَلَّتِي أَنْتُمْ بِهَا

در میان خانمانشان فریادزن: اى خانه‌هاى خالى و بى‌صاحب! کجایند صاحبان و اهلت! سپس بر سر گورهایشان درنگ کن و بگو: اى پیکرهاى پوسیده و اندامهاى از هم پاشیده! این سرائى که در آنید را چگونه یافتید؟!

أَيْ بُنَيَّ وَ كَأَنَّكَ عَنْ قَلِيلٍ قَدْ صِرْتَ كَأَحَدِهِمْ فَأَصْلِحْ مَثْوَاكَ وَ لاَ تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاكَ وَ دَعِ اَلْقَوْلَ فِيمَا لاَ تَعْرِفُ وَ اَلْخِطَابَ فِيمَا لاَ تُكَلَّفُ وَ أَمْسِكْ عَنْ طَرِيقٍ إِذَا خِفْتَ ضَلاَلَهُ فَإِنَّ اَلْكَفَّ عَنْ حَيْرَةِ اَلضَّلاَلَةِ خَيْرٌ مِنْ رُكُوبِ اَلْأَهْوَالِ

اى فرزندم، دیرى نپاید که تو یکى از آنان خواهى بود. پس در آبادى و اصلاح اقامتگاه خویش بکوش، و آخرتت را به دنیا مفروش، و در آنچه نمی‌دانى سخن مگو، و آنچه را بر عهده ندارى بر زبان مران، و به راهى که بیم گمراهى و گمگشتگى دارد قدم مگذار، زیرا خوددارى از سرگردانی گمراهى، ،بهتر از نشستن بر مرکب هراسهاست،

وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ تَكُنْ مِنْ أَهْلِهِ وَ أَنْكِرِ اَلْمُنْكَرَ بِلِسَانِكَ وَ يَدِكَ وَ بَايِنْ مَنْ فَعَلَهُ بِجُهْدِكَ وَ جَاهِدْ فِي اَللّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَ لاَ تَأْخُذْكَ فِي اَللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ وَ خُضِ اَلْغَمَرَاتِ إِلَى اَلْحَقِّ حَيْثُ كَانَ وَ تَفَقَّهْ فِي اَلدِّينِ وَ عَوِّدْ نَفْسَكَ اَلتَّصَبُّرَ

امر به معروف کن تا در شمار نیکوکاران باشى، و بدى و ناپسند را با دست و زبانت زشت دار، و از بدکاران تا توانى کناره گیر، در راه خدا چنان که شاید بکوش، و در کار خدا سرزنش هیچ ملامتگرى در تو اثر نکند، و به راه حق در گردابها هر کجا که بود در شو، و در پى آموختن و شناخت دین رو، و خود را به شکیبایى عادت ده،

وَ أَلْجِئْ نَفْسَكَ فِي اَلْأُمُورِ كُلِّهَا إِلَى إِلَهِكَ فَإِنَّكَ تُلْجِئُهَا إِلَى كَهْفٍ حَرِيزٍ وَ مَانِعٍ عَزِيزٍ وَ أَخْلِصْ فِي اَلْمَسْأَلَةِ لِرَبِّكَ فَإِنَّ بِيَدِهِ اَلْعَطَاءَ وَ اَلْحِرْمَانَ وَ أَكْثِرِ اَلاِسْتِخَارَةَ

و در همه‌ی کارها نفس خود را به پناه پروردگار خویش درآر، که خود را به پناهگاهى استوار و نگاهبانى نیرومند سپرده‌اى، آنچه از پروردگارت خواهى تنها از او خواه، که بخشیدن و محروم نمودن به دست اوست، و فراوان طلب خیر کن،

وَ تَفَهَّمْ وَصِيَّتِي وَ لاَ تَذْهَبَنَّ عَنْهَا صَفْحاً فَإِنَّ خَيْرَ اَلْقَوْلِ مَا نَفَعَ وَ اِعْلَمْ أَنَّهُ لاَ خَيْرَ فِي عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَ لاَ يُنْتَفَعُ بِعِلْمٍ حِينَ لاَ يُقَالُ بِهِ

و سفارش مرا دریاب، و روى از آن متاب، که بهترین گفته سخنى است که سود دهد، و بدان در دانشى که فایدتى نبخشد خیرى نیست، و از هیچ علمى تا زمانی که گفته نیاید و بکار بسته نشود سود نبرند.

أَيْ بُنَيَّ إِنِّي لَمَّا رَأَيْتُكَ قَدْ بَلَغْتَ سِنّاً وَ رَأَيْتُنِي أَزْدَادُ وَهْناً بَادَرْتُ بِوَصِيَّتِي إِيَّاكَ خِصَالاً مِنْهُنَّ أَنْ يَعْجَلَ بِي أَجَلِي دُونَ أَنْ أُفْضِيَ إِلَيْكَ بِمَا فِي نَفْسِي أَوْ أُنْقَصَ فِي رَأْيِي كَمَا نُقِصْتُ فِي جِسْمِي أَوْ يَسْبِقَنِي إِلَيْكَ بَعْضُ غَلَبَاتِ اَلْهَوَى وَ فِتَنِ اَلدُّنْيَا فَتَكُونَ كَالصَّعْبِ اَلنَّفُورِ وَ إِنَّمَا قَلْبُ اَلْحَدَثِ كَالْأَرْضِ اَلْخَالِيَةِ مَا أُلْقِيَ فِيهَا مِنْ شَيْ ءٍ قَبِلَتْهُ

ای فرزندم، چون دیدم تو سالیانى را پشت سر نهاده‌اى، و نگریستم که خود روز بروز سست می‌گردم، چنان دیدم که درباره‌ی امورى سفارش‌هاى لازم را به تو بنمایم، تا مبادا مرگ شتافته و مرا دریابد پیش از آنکه آنچه در دل دارم به تو برسانم، یا نیز اندیشه‌ام همچون تنم نقصانى به هم رساند، یا پیش از من پاره‌اى خواهشهاى نفسانى بر تو غالب گردد و فریبندگی‌هاى دنیا پیشدستى کند، و تو به مانند شترى سرکش و گریزان شوى. چه، دل نوجوان همچون زمین ناکشته است که هر بذرى را پذیراست،

فَبَادَرْتُكَ بِالْأَدَبِ قَبْلَ أَنْ يَقْسُوَ قَلْبُكَ وَ يَشْتَغِلَ لُبُّكَ لِتَسْتَقْبِلَ بِجِدِّ رَأْيِكَ مِنَ اَلْأَمْرِ مَا قَدْ كَفَاكَ أَهْلُ اَلتَّجَارِبِ بُغْيَتَهُ وَ تَجْرِبَتَهُ فَتَكُونَ قَدْ كُفِيتَ مَئُونَةَ اَلطَّلَبِ وَ عُوفِيتَ مِنْ عِلاَجِ اَلتَّجْرِبَةِ فَأَتَاكَ مِنْ ذَلِكَ مَا قَدْ كُنَّا نَأْتِيهِ وَ اِسْتَبَانَ لَكَ مِنْهُ مَا رُبَّمَا أَظْلَمَ عَلَيْنَا فِيهِ

بنابراین به تربیتت پیش از آنکه دلت سخت شود و عقلت هوائى دیگر گیرد همت گماشتم، تا با رأى قاطع به کار خود روى آرى و از آنچه تجربه‌آموختگان در پى آن بوده و آزموده‌اند بهره بردارى، و رنج طلب از تو برداشته شود، و نیازت به آزمون نیفتد، و این را بدان که به تو آن رسد که ما بدان رسیده‌ایم، و بسا براى تو روشن شود آنچه براى ما تیره و مبهم بوده.

أَيْ بُنَيَّ إِنِّي وَ إِنْ لَمْ أَكُنْ عُمِّرْتُ عُمُرَ مَنْ كَانَ قَبْلِي فَقَدْ نَظَرْتُ فِي أَعْمَالِهِمْ وَ فَكَّرْتُ فِي أَخْبَارِهِمْ وَ سِرْتُ فِي آثَارِهِمْ حَتَّى عُدْتُ كَأَحَدِهِمْ بَلْ كَأَنِّي بِمَا اِنْتَهَى إِلَيَّ مِنْ أُمُورِهِمْ قَدْ عُمِّرْتُ مَعَ أَوَّلِهِمْ إِلَى آخِرِهِمْ فَعَرَفْتُ صَفْوَ ذَلِكَ مِنْ كَدَرِهِ وَ نَفْعَهُ مِنْ ضَرِّهِ فَاسْتَخْلَصْتُ لَكَ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ نَخِيلَهُ وَ تَوَخَّيْتُ لَكَ جَمِيلَهُ وَ صَرَفْتُ عَنْكَ مَجْهُولَهُ

ای فرزندم، من اگر چه به اندازه‌ی پیشینیان نزیسته‌ام، ولى به اندازه‌اى در کردارشان نگریسته‌ام و در سرگذشت‌هایشان اندیشیده، و در بقایاى آنان سیر کرده‌ام، تا اینکه همچون یکى از ایشان شدم، بلکه با آن شناختى که از کارهایشان به دست آورده‌ام گویى چنان است که همراه نخستین تا به آخرشان به سر برده‌ام، بنابراین نقاط روشن را از تار، و سودمند را از زیانبار، باز شناختم، و از هر چیز، بهترین آن را برایت جدا نموده و خوبش را براى تو خواستم، و نامعلومش را از تو دور ساختم،

وَ رَأَيْتُ حَيْثُ عَنَانِي مِنْ أَمْرِكَ مَا يَعْنِي اَلْوَالِدَ اَلشَّفِيقَ وَ أَجْمَعْتُ عَلَيْهِ مِنْ أَدَبِكَ أَنْ يَكُونَ ذَلِكَ وَ أَنْتَ مُقْبِلٌ بَيْنَ ذِي اَلنَّقِيَّةِ وَ اَلنِّيَّةِ

و چون به کار تو چونان پدرى مهربان عنایت داشتم، و بر تربیت تو همت گماشتم، چنان دیدم که این عنایت در عنفوان جوانیت که قلبى پاک و نيتى صاف دارى به کار رود،

وَ أَنْ أَبْدَأَكَ بِتَعْلِيمِ كِتَابِ اَللَّهِ وَ تَأْوِيلِهِ وَ شَرَائِعِ اَلْإِسْلاَمِ وَ أَحْكَامِهِ وَ حَلاَلِهِ وَ حَرَامِهِ لاَ أُجَاوِزُ ذَلِكَ بِكَ إِلَى غَيْرِهِ ثُمَّ أَشْفَقْتُ أَنْ يَلْبِسَكَ مَا اِخْتَلَفَ اَلنَّاسُ فِيهِ مِنْ أَهْوَائِهِمْ مِثْلَ اَلَّذِي لَبَسَهُمْ وَ كَانَ إِحْكَامُ ذَلِكَ لَكَ عَلَى مَا كَرِهْتُ مِنْ تَنْبِيهِكَ لَهُ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ إِسْلاَمِكَ إِلَى أَمْرٍ لاَ آمَنُ عَلَيْكَ فِيهِ اَلْهَلَكَةَ

و باید که نخست قرآن را به تو بیاموزم، و تأویل آن را، و نیز مقررات اسلام و احکامش را از حلال و حرام بر تو آشکار سازم، و به سخن دیگر نپردازم، ولى باز از آن ترسیدم که مبادا رأى و هوائى که مردم را دچار اختلاف گردانید بر تو تاخته و کار را بر تو مشتبه سازد، و هر چند که خوش نداشتم که تو را از این اختلاف باخبر سازم ولى استوار داشتن کار تو را از این راه پسندیده‌تر دانستم، تا آنکه تو را به حال خود واگذارم و به دست چیزى سپارم که از هلاکت در آن بر تو خاطر جمع نیستم،

وَ رَجَوْتُ أَنْ يُوَفِّقَكَ اَللَّهُ فِيهِ لِرُشْدِكَ وَ أَنْ يَهْدِيَكَ لِقَصْدِكَ فَعَهِدْتُ إِلَيْكَ وَصِيَّتِي هَذِهِ وَ أُحْكِمُ اِعْلَمْ مَعَ ذَلِكَ

و امیدوارم که خدا توفیق رستگاریت عطا فرماید، و راه راست را به تو بنماید، پس این وصیت را به تو سپردم، و در عین حال کار را محکم نمودم.

أَيْ بُنَيَّ أَنَّ أَحَبَّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِهِ إِلَيَّ مِنْ وَصِيَّتِي تَقْوَى اَللَّهِ وَ اَلاِقْتِصَارُ عَلَى مَا اِفْتَرَضَ عَلَيْكَ وَ اَلْأَخْذُ بِمَا مَضَى عَلَيْهِ اَلْأَوَّلُونَ مِنْ آبَائِكَ وَ اَلصَّالِحُونَ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكَ فَإِنَّهُمْ لَمْ يَدَعُوا أَنَّ يَنْظُرُوا لِأَنْفُسِهِمْ كَمَا أَنْتَ نَاظِرٌ وَ فَكَّرُوا كَمَا أَنْتَ مُفَكِّرٌ ثُمَّ رَدَّهُمْ آخِرُ ذَلِكَ إِلَى اَلْأَخْذِ بِمَا عَرَفُوا وَ اَلْإِمْسَاكِ عَمَّا لَمْ يُكَلَّفُوا

ای فرزندم، از سفارشم آن مجموعه‌اى که خوش دارم بکار بندى عبارت است از: ترس از خدا تقوا ،و بسنده نمودن بر آنچه بر تو واجب داشته، و رفتن به راهى که پدرانت پیمودند و پارسایان همکیشت بر آن عمر به سر آوردند، چه، آنان از نگریستن در کار خویش باز نایستادند چنان که تو مى نگرى، و نه از اندیشیدن چنان که تو مى‌اندیشى، و انجام کار چنانشان کرد که آنچه را شناختند به کار بستند، و از آنچه بر عهده‌ی ایشان نبود خودداری ورزیدند،

فَإِنْ أَبَتْ نَفْسُكَ أَنْ تَقْبَلَ ذَلِكَ دُونَ أَنْ تَعْلَمَ كَمَا كَانُوا عَلِمُوا فَلْيَكُنْ طَلَبُكَ ذَلِكَ بِتَفَهُّمٍ وَ تَعَلُّمٍ لاَ بِتَوَرُّطِ اَلشُّبُهَاتِ وَ عُلَقِ اَلْخُصُومَاتِ

و چنانچه حاضر نباشى سنت آنان را پیش گیرى مگر هر چه آنان دانستند بدانى، باید جستجوى تو از روى دریافتن و دانستن باشد، نه اینکه گرد شبهات بگردى، و به جدال و ستیزه برآیى.

وَ اِبْدَأْ قَبْلَ نَظَرِكَ فِي ذَلِكَ بِالاِسْتِعَانَةِ بِإِلَهِكَ عَلَيْهِ وَ اَلرَّغْبَةِ إِلَيْهِ فِي تَوْفِيقِكَ وَ تَرْكِ كُلِّ شَائِبَةٍ أَدْخَلَتْ عَلَيْكَ شُبْهَةً وَ أَسْلَمَتْكَ إِلَى ضَلاَلَةٍ وَ إِذَا أَنْتَ أَيْقَنْتَ أَنْ قَدْ صَفَا لَكَ قَلْبُكَ فَخَشَعَ وَ تَمَّ رَأْيُكَ فَاجْتَمَعَ وَ كَانَ هَمُّكَ فِي ذَلِكَ هَمّاً وَاحِداً فَانْظُرْ فِيمَا فَسَّرْتُ لَكَ

و پیش از اینکه این راه را بپویى از معبود خود یارى جوى، و براى توفیق خود روى بدو آر، و از هر آلودگى که مایه‌ی اشتباهت باشد و تو را گمراه کند بگذر، و چون یقین کردى که دلت پاک و مطیع گشته، و اندیشه‌ات فراهم و به کمال رسیده، و در این باره یکدل شده‌اى، در آنچه برایت روشن ساختم تأمل کن،

وَ إِنْ أَنْتَ لَمْ يَجْتَمِعْ لَكَ مَا تُحِبُّ مِنْ نَفْسِكَ مِنْ فَرَاغِ فِكْرِكَ وَ نَظَرِكَ فَاعْلَمْ أَنَّكَ إِنَّمَا تَخْبِطُ خَبْطَ اَلْعَشْوَاءِ وَ لَيْسَ طَالِبُ اَلدِّينِ مَنْ خَبَطَ وَ لاَ خَلَطَ وَ اَلْإِمْسَاكُ عِنْدَ ذَلِكَ أَمْثَلُ

و اگر آنچه دوست دارى از آسودگى فکر و اندیشه‌ات برایت فراهم و ممکن نشد، بدان که بى‌هدف قدم مى‌سپارى، و کسى که در طلب دین است نباید راه اشتباه برد و نباید خلط کند، و در این حال بازداشتن خویش بهترین است.

وَ إِنَّ أَوَّلَ مَا أَبْدَأُ بِهِ مِنْ ذَلِكَ وَ آخِرَهُ أَنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ إِلَهِي وَ إِلَهَكَ وَ إِلَهَ آبَائِكَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ وَ رَبَّ مَنْ فِي اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ كَمَا يُحِبُّ وَ يَنْبَغِي

آغاز و پایان سخن من در این باره این است که در برابر تو، خدایم و خدایت و خداى نیاکانت از اول تا آخر و پروردگار تمام آسمانیان و زمینیان را شکر و سپاس مى‌گویم بدانچه او اهل آن است، و چنان که او اهل آن است، و چنان که دوست دارد و سزاست،

وَ نَسْأَلُهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَنَّا عَلَى نَبِيِّنَا وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَ عَلَى أَنْبِيَاءِ اَللَّهِ وَ رُسُلِهِ بِصَلاَةِ جَمِيعِ مَنْ صَلَّى عَلَيْهِ مِنْ خَلْقِهِ وَ أَنْ يُتِمَّ نِعَمَهُ عَلَيْنَا فِيمَا وَفَّقَنَا لَهُ مِنْ مَسْأَلَتِهِ بِالْإِجَابَةِ لَنَا فَإِنَّ بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ اَلصَّالِحَاتُ

و از او درخواست مى‌کنیم که از جانب ما بر پیامبرمان و خاندانش و بر پیامبران الهى و فرستادگانش درود و صلوات فرستد، به اندازه‌ی درود همه‌ی کسانی که از میان آفریدگانش که بر او درود مى‌فرستند، و نیز از او مى‌خواهیم که نعمتش را در آنچه به ما توفیق درخواست داده، با اجابت تکمیل و تمام فرماید، زیرا با نعمت او، کارهاى خوب و شایسته به کمال خواهد رسید.



---
این حدیث شریف خیلی بیشتر از این هست (ولی نگارنده فرصت پیاده‌سازی در این قالب رو متأسفانه پیدا نکرد). میتونید ادامه‌ی این حدیث رو در این صفحه مطالعه بفرمایید.

 
پاسخ }}
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  در باره حدیث 27 حرف علم یانور 0 2,633 2014-06-25, 10:51 PM
آخرین ارسال: یانور
  آغاز سال نو با حدیث شریف کسا تـبــارک 1 2,415 2014-03-21, 05:40 PM
آخرین ارسال: پروانه
  [مـــهم] امام رضا علیه السلام و حدیث سلسلة الذهب تـبــارک 0 3,661 2012-01-22, 11:46 PM
آخرین ارسال: تـبــارک

پرش به انجمن:

پنل اسمس

قرآن

MyBB SQL Error

MyBB has experienced an internal SQL error and cannot continue.

SQL Error:
1146 - Table 'gharian_mybb.mybb_threadviews' doesn't exist
Query:
INSERT INTO mybb_threadviews (tid) VALUES('6614')